Plein publique
- Lex Janssen
- 21 mei
- 1 minuten om te lezen
Op het plein
het is niet eens een plein
niet zoals in een stad
meer een iets te groot
pétanqueterrein
zit op een bank
een jonge vrouw.
Loop langs haar heen
gewoon een jonge vrouw
die daar zit
op dat soort van plein
maar ze zegt me goeiedag
met nadruk wel
kijkt ze me aan
en roept me terug
zomaar een jonge vrouw
wier ogen vragen:
één moment
een ogenblik
zo letterlijk als dat kan zijn
dat ogenblik, nee
díe ogenblik
of dat even mag
dus ik kijk terug
en ze pakt mijn hand
ze schreeuwt een vraag
maar zegt geen woord
maakt geen geluid
ik geen idee
dus vraag ik:
tu vas bien?
Nou nee, dat niet direct
ik had al zo'n vermoeden
maar wat te doen
en wat te zeggen?
Heb je iemand?
Ja nou ja
mijn moeder dan
min of meer
min of meer
alors, toute seule?
Oui, toute seule, dat wel
als ik heel eerlijk ben.
Kun je terecht
heeft iemands deur
het slot eraf
ja nou ja
mijn moeder dan
soort van.
Ik kijk haar even aan ze pakt
mijn hand
in haar twee handen
en zegt dank je wel
ze zegt dank je wel
voor alles
voor alles
ze zegt
het echt
en ik ga verder
verderop
schuif aan
op het terras
voor spijs en wijn
halfuurtje later
schuifelt zij
voorbij aan mij
ze lacht erbij
en maakt zo'n hartje
met haar handen
Maandagavond 18 mei op de Place du Champs de Mars in Jaujac, Ardèche.
Opmerkingen